نقشه‎هاي زمين‎شناسي 1:100،000 ، به عنوان يك منبع اطلاعاتي پايه، در نواحي ويژه‎اي تهيه مي‎شوند كه شرايط لازم براي تمركز و انباشت ذخاير معدني فلزي و غير فلزي فراهم بوده است. گاهي نيز اين نقشه‎ها در راستاي اهداف مهندسي و يا شناخت پديده‎هاي خطر آفرين طبيعي تهيه مي‎شوند تا در كاهش هزينه‎هاي مهندسي سازه‎ها و همچنين مخاطرات طبيعي مورد استفاده قرار گيرند. اينگونه نقشه‎ها داراي يك گزارش توصيفي هستند كه در كنار و پشت نقشه به چاپ مي‎رسند.استاندارد مطالعاتي هر نقشة زمين‎شناسي 1:100،000 حدود 2500 كيلومتر مربع است كه به موازي معمول بين نيم درجه طول و عرض جغرافيايي قرار دارند، با وجود اين در نواحي مرزي ممكن است روية يك نقشة 1:100،000 كمتر از مقدار استاندارد باشد.تمام ايران، با حدود 659 برگ نقشة 1:100،000 پوشيده مي‎شود كه در حاضر % آن نقشه تهيه و منتشر شده است، % در دست بررسي مي‎باشد و براي % برنامة مطالعاتي پيش‎بيني شده است. بخش باقي‎مانده، مناطق كويري و بياباني هستند كه در مقياس 1:100،000 اولويت مطالعاتي ندارند. با توجه به پيشرفت سريع دانش فني، يكي از راهكارهاي اكتشاف ذخاير معدني كم‎عيار ولي با ذخيرة بالا "اكتشافات ژئوشيميايي" است. در اكتشافات ناحيه‎اي، نقشه‎هاي ژئوشيميايي به مقياس 1:100،000 تهيه مي‎شوند تا ضمن شناخت و تفكيك پهنه‎هاي معدني ناهنجار بتوان مطالعات بعدي را در گستره‎هاي محدودتر ولي با مقياس‎هاي نيمه تفصيلي و تفصيلي ادامه داد.پيش از انقلاب اسلامي مطالعات ژئوشيميايي ناحيه به طور عمده توسط شركت‎هاي خارجي انجام مي‎گرفت. در سال 1376 مطالعات به يك برگ نقشه در سال محدود بود، و در نتيجه تلاش‎هاي به عمل آمده در سال 1382 تعداد نقشه‎هاي بررسي شده به روش ژئوشيميايي به 39 برگ نقشه در سال رسيده است. در ضمن، فعاليّت‎هاي سازمان در اين زمينه سبب رشد چشمگير بخش غير دولتي نيز شده است.تاكنون حدود 50 درصد كل كشور و 80 درصد مناطق اولويت‎دار معدني مورد بررسي‎هاي ژئوشيميايي به مقياس 1:100،000 قرار گرفته كه حاصل آن شناسايي 0000 كيلومتر مربع مناطق كانه‎دار است.